@maria_yanez Na [...]]]> A busca avanzada do Twitter por cadeas e localización permite seguir o fin de semana asembleario do BNG, e a súa API recoller e analizar a través de R todo o escrito polos tuiteiros. Velaquí unha escolma dos chíos xa descartados os máis involucrados con esta organización política:

Antón Bao, autor da frase "A militancia no BNG é unha cousa para sempre", nunha presentación das redes sociais nacionalistas.

@maria_yanez Na semana en que marchan Fraga e Baltar, igual temos un comeback de Beiras. Como mola @obloque, sempre na onda. :D

@antonlosada Beiras e Paco Rodríguez disertando sobre o futuro do BNG. Jaja. Eu abandono. O mellor é deixalos solos. En serio.

@Rafiklalin Vendo a votación do informe de xestión do BNG, este camiña cara a marxinaliedade. Non van a aproveitar a ocasión …

@jouks Agora fóra coñas, quen vén de excursión a Amio a chorar á porta vestidos de viuvas?

@turonio Good bye BNG! moitos e bos servizos os feitos. Agora tempos novos!

@marcosfdezlema Os irmandinhos e Máis Galiza queren perder pra irse xa dunha vez. Senón non mo explico. Que xente máis pechada, por dios!

@eche_o_que_hai Ben, vou facer un Twitter off por pesados. Rebentade todo dunha vez e presentádevos como garante da esencia, uns e outros e os de alá.

@paleblueway Cando estaba eu en +G xa dicía eu que o futuro era escindirse. Afinal fixen escisión individual. A ver o que se pasa mañá.

@combobreaker_ Parece que o BNG está votando a favor de pecharse á sociedade.

@cduranestany Canto tardaran EI/+Galiza en marchar do bloque tras a asamblea? #presentenontanhipotetico

@opaco pregúntome se esta lideira do bloque realmente lle interesa a alguén fóra do galpón de amio

@ascarida Unha mañá espertadedes e non vos importará o que pase nas asambleas do BNG.

@ruiz_ramona Estamos facendo apostad varios colegas.Resultado:Non vai cambiar nada e ninguén se irá.A hora da verdade é o día da marmota

@luislopezvasc O BNG podía optar este fin de semana por renovarse ou por morrer, parece que opta polo segundo.

@mglbranco Desexo que gañe a UPG e que, por fin, cause a escisión no BNG!. EI ten o meu voto máis que asegurado #unnonsocio #13asembleaBNG #anBNG

@Jaureguizar @filipediez @lourenzofp a mensaxe implícita da UPG é esa: nos somos como somos e Galicia ten que darnos a maioría así

@rbaelo Me gustaría saber a qué se refiere Unión do Povo Galego con el concepto «comunismo patriótico», y más como lo piensan llevar a cabo así.

@millanfernandez Quen siga no BNG dp de frases como: exterminacion da diferencia, sobra unto, cans de palleiro…ou tn dem boa vontade ou e masoca. [sobre contidos do discurso de Bautista Álvarez]

@domingosampedro A UPG segue disparando e @ErmitasValencia di q a Beiras aplaudenlle + por beber e posta en escea q polo q di #anBNG Esa é a cara do odio

@Mickeyoneilgz Polo ben do Bloque e do nacionalismo galego, agardemos que se faga xustiza política na #anbng é Beiras acade a portavocía nacional.

@ignprados Curioso ver a Beiras defendendo a renovación dun partido que liderou por anos. Sería como ver a Felipe González contra Rubalcaba ou Chacón.

@LuuciaPuga Elexido portavoz Guillerme Vázquez que supera en votos a Xosé Manuel Beiras… Aínda non o creo.

@FelixZapateria A maioría dos que critican a Beiras derrotado non lle chegan á sola dos zapatos. Está por riba da mediocridade por moi democrática que sexa

@JorgeOliveros Viva Cuba, Viva Chávez!!! Con ese pensamento o BNG vai de carallo. Cómpre actualizarse ó século XXI. Jorquera gaña:

@xabitubbi Is an organisation where one half hates and dismises the other half, sustainable? Don’t think so.

@Leria_m Beiras, os votos demostran que xa é tempo de deixar paso a outros. Polo demais, xa non sorprende a eterna división do BNG.

@HayKeDecirlo Era visto. Ningunha sorpresa na asemblea do BNG. Arrase de quen ten a militancia máis activa e organizada. E agora que?

@icompulsivo Se todo segue igual, como parece, este proxecto rematou pois deixou de ser nha ferramenta útil para galiza

@mipazos Sinto o resultado da Asemblea do BNG. Demostra que o nacionalismo galego non pode ser alternativa. E desartella completamente a oposición

@Emi_Branco O resultado da XIII asemblea do BNG foi o que decidiu a militancia, a iso se resume todo #anbng

@yagoaviles O BNG ven de suicidarse como alternativa política #anBNG ¿#futuroBNG?

@frmartinezh @M_Bellon este resultado presenta oportunidades para unha esquerda galega maioritaria en 2016. O nacionalismo responsable é mais útil fóra

@chapitel13 Si o PSOE pensa que vai pescar aljo do Bloque está moi fora da realidade, si non se esta contento co Bng, co psoe xa dan arcadas. #anbng

@jujogaco Esperemos que a division que existe no bng, non sexa una roptura,

@AEspinoReboredo Resumo da asamblea do #BNG: Veremos agora se hai algunha consecuencia. Una escisión danaría moito á esquerda galega…

@ofacho @satrapias e pensar Gz desde a responsabilidade é seguir no BNG de pata coxa ou dar o paso a essa estrutura sócio-política q o País precisa?

@pacoupg [non oficial] No BNG rifan uns con outros pero sempre gaña a UPG #anbng #auuu

@turkooo_ BNG = #Villarato

@mauricia_gz Máis BNG, menos UPG.

@andresrguez Vendo os tuits da #13asembleaBNG #anBNG o BNG ten o mesmo problema ca IU co PCE. Mentres non limpen os «salvadores da humanidade»…

@xoancastro Rapaces, o do BNG foi divertido e todo iso pero agora en serio ¿desta merda como se sae?

@xandreroman This is the end, beautiful friend, this is the end, my benegé, the end of our elaborate plans, the end of everything that stands…

@belamistura @millanfernandez pode que comeze outra etapa pero non me alegro de que poida morrer o bloque…

@filipediez Keeping the faith #wishfukthinkingtildeath RT @DavidLombao: Beiras despídese cun «viva o BNG de 1982 posto ao día» #13asembleaBNG

@iFranes #13asembleaBNG rematou a asamblea. Queda todo como estaba

@Xan_Guindan Depois desta #anBNG hai que facer porras para as autonómicas de outono. Cantos palmará o Bloque? 3? 6?

@AlfonsoZarauza Teño a sensación de que a militancia vai por unha banda e os votantes imos por un camiño completamente distinto, iso é o que eu percibo

@almarrana O mellor para o BNG? Que desapareeza e xurda un partido nacionalista de esquerdas con ars renovados

@XoanHermida foi bonito namentres durou. Agora a construir unha nova alternativa diferente ao bng e ao psdg #anbng

@calveiro O BNG viviu hoxe o seu paritcular Monte Medulio. Isto é o final. E en Monte Pío a celabralo.

‎@javipf74 @frmartinezh @millanfernandez A derrota das ideas trascende ó BNG, é o cancro actual da esquerda en xeral, sen solución e sen líderes.

‎@pawley O BNG é a proba de que un todo pode ser menos que a suma das súas partes. Penso que esas partes me valerían máis por separado que xuntas.

@beretes Me la pela @obloque igual que me la pela a espeleoloxía… todo vai de meterse en furados

‎@signatus @madeiradeuz Quando absolutamente ninguém de fora comente/critique, tudo estará por fim solucionado, o BNG será irrelevante para Galiza.

‎@JuanLesta Guay, co do BNG so falta que ratifiquen a Pachi candidato á Xunta do PSOE e xa temos Feijó por 4, 8, ou 11 anos máis.

‎@Cabodevila As novas dos xornais non me deixan moi claro cara onde vai o BNG. Unha mágoa para a pluralidade da política na terra.

‎@outeiro Hoje uns deixárom de ser do PVBE e outros deixamos de ser do BNG para ser do PVBE [PVBE: Partido de quen Vota ao Bloque por Eliminación]

‎@pabloguimerans Pablo Guimeráns No feche da asemblea, cando todos berraban «BNG!», eu dicía «UPG!». Está claro que xa deixou de ser miña organización, e quizais a do 49%.

‎‎@eu_bullock Núñez Feijoo ganhador da Asamblea do BNG ou non?

‎@parrulinha Que pasará agora co BNG? Agardamos acontecementos…

‎@aultre_narai o do BNG semella un culebrón

‎@martinslopez @cduranestany @Parrulinha BNG e referente da esquerda galega som termos antagónicos

‎@daoitaven un pequeno cambio no #BNG para que todo siga igual… a ver como afecta isto nas próximas autonómicas.

@ozoperozo A boa nova é que os dous escanos do bloco em Madrid serám para mulheres

‎@xurxochapela O 99 % de insultos de balde que leo no meu TL son de mouriñistas. O 100 por cento das rifas políticas cainitas, relacionadas co BNG.

@ourensan Hoxe en Cuarto Mileno: «Como carallo non se matan no BNG». #misterios

‎@cogaiseoir triste final o do BNG, sobre todo porque non é un final, mais ben unha lenta agonía #13asembleaBNG

‎@uveic Non sei que lle pasou ao BNG na asamblea esa, pero se lle facemos caso ao meu timeline o que fixeron foi mirarse o embigo en grupo.

‎@almarcha @lucasgpadilla UPG es un «sector» del BNG. Prácticamente lo controlan. No molan nada.

‎@curreloss @xosemexuto @obloque EM parte é certo, votarom todos os afiliados pero se nom mudades o rumbo hostia que te criou, alá vos meus…

@Eche_UnMisterio O #BNG rompeu relacións ca cidadanía galega. Se Castelao vise no que se converteu o seu fillo..

@blinho87 Creo q el bng optó por la solución mas fácil mas cobarde y menos rentable.La upg está lejos d la sociedad.Aymerich y beiras generan – rchazo

@fojo_urdilde Jorquera + guillerme = fin do #BNG.

@miguelascon ¿Se acelerará ahora la lenta agonía del BNG? ¿Habrá alguien con valentía suficiente para emanciparse de los «U»bsoletos?

‎@Carminha_Gz Puta merda, puto asco. A escisión do Bng é o único camiño posible, agora xa non é o meu partido.

@miguelcoruna ¿Como Será esta nueva etapa del #BNG?. No se ni un vencedor, pero tampoco, un derrotado. El unico juez, será el tiempo, quien lo diga.

‎@ifranes #anBNG non se dan conta os da U que para que haxa unidade hai que sacar adiante propostas de +G ou Irmandiños ainda que non lles guste?

@alrirey Neste mundo existen as minorías que loitan por ser maiorías e as minorías que se conforman con ser minorías. Hoxe o #BNG escolleu ser das 2ª

@versosalgados Hoxe recordaremos este día como o Día no que o #BNG non se recuperou do cancro, e é moi triste mais un cancro sempre leva á morte.

@eloidelgado #13AN Menos mal que non gañou Beiras, asi teremos a esperanza de que poida sair algunha alternativa ao marxe desta organización anquilosada

@tamaragaliza #13asembleaBNG entristeceme moito que Beiras perdera. Era unha das poucas esperanzas que nos quedan.

@montiagudo É certo o que comenta moita xente no FB sobre os insultos e descalificacións durante todo o fin de semana a Beiras por parte dalgunha xente?

@5lb3rt0 lendo o q leo contra Beiras quedo parvo. Q dirán as futuras xeracións?É como se no seu momento lle fixésemos o msmo a outros q hoxe alabamos

‎@millangomez Que Guillerme Vázquez derrote a un intelectual y dirigente carismático como Beiras denota la insultante pérdida del norte por parte del BNG.

@PabloCrespo Hai quen di que o BNG morreu, pero semella que o que se quere é matalo, mentres se suicida…

@RicardRguez El BNG sale de la asamblea igual que llegó, con la UPG controlando la dirección y Beiras hablando de división. La historia se repite

@Luis_Villamor @RicardRguez Algo está cambiando no BNG pero non da cambiado… Ou sexa, dende esta perspectiva, o de sempre. A UPG é coma un valor refuxio

‎@bertez Entón gañou ‘Alternativa por seguir como estabamos’ non? Que oxímora é Galicia. Agora en serio, un día vamos ter un accidente.

Exemplo de clasificación automática de opinións en lingua galega fornecido pola empresa catalá Daedalus-Data, Decisions and Language.

]]> http://calidonia.eu/2012/01/30/75-tweets-fora-asemblea-bng/feed/ 1 http://calidonia.eu/2011/12/19/dias-contados/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=dias-contados http://calidonia.eu/2011/12/19/dias-contados/#comments Mon, 19 Dec 2011 03:50:11 +0000 Carlos http://calidonia.eu/?p=2762 A revista de análise e actualidade Tempos Novos convidoume máis unha vez, como nestes últimos dez anos, a facer unha avaliación dos resultados electorais do 20N. Este é un extracto da miña colaboración, publicada no número de decembro.

«Nada está perdido si se tiene el valor de proclamar que todo está perdido [...]]]> A revista de análise e actualidade Tempos Novos convidoume máis unha vez, como nestes últimos dez anos, a facer unha avaliación dos resultados electorais do 20N. Este é un extracto da miña colaboración, publicada no número de decembro.

«Nada está perdido si se tiene el valor de proclamar que todo está perdido y hay que empezar de nuevo» J. Cortázar­

Galicia, sen ser o mesmo, compórtase electoralmente cada vez máis como o resto de España. Cada nova elección vén esluír aínda máis as posibilidades xa non de que nos subamos ao carro das nacións vasca e catalá -na véspera do que é sen dúbida un momento reconstituínte en España – senón de que as urnas evidencien unha vontade nacional superior á de Navarra, ou de que o nacionalismo acade unha representación parlamentaria superior á de algún rexionalismo persistente. Abonda ollar ao movemento do 15M e aos resultados electorais de IU, UPyD ou Equo para decatármonos de que as máis recentes innovacións electorais/políticas de Galicia xéstanse fóra. Escudarse en que unha forza galega mantén unha inútil representación nunha das dúas cámaras parlamentarias do Reino, nun ambiente de maioría abafante do nacionalismo español e cando a verdadeira oposición está na rúa e non no Parlamento, non deixa de ser o consolo do birollo na terra dos choscos.

A crise ideolóxica do nacionalismo é tan visible e tan grande que nin sequera se aprecia desde o seu seo. As series históricas do CIS amosan que desde 1997 o sentimento nacionalista da poboación galega reduciuse até á metade en 2009. A reflexión sobre a validez política do proxecto nacional que para Galicia representa o BNG debería ser a primeira tarefa para a súa vindeira Asemblea. Pero abonda coñecer un pouco a casa para saber que iso non vai acontecer. O debate será probablemente e por desgraza, outra vez, netamente endogámico e organizativo, evolucionando a través de compoñendas, apuntalado en liderados compartidos e sínteses imposibles. Quizá o problema é que hai demasiada xente atada á súa biografía, e algún día falarase do BNG como un produto puntual da sociedade galega cun marcado carácter xeracional resultado dunha transición política, económica e demográfica irrepetibles.

Pola súa banda a crise da socialdemocracia realmente inexistente só continúa a do socialismo realmente inexistente. Nin o PSOE de Zapatero nin o de Touriño levaron adiante políticas económicas e fiscais diferentes das que viñan realizando Aznar ou Fraga. É certo que se promulgaron leis transformadoras e progresistas que supoñen avances sen parangón no terreo dos dereitos das persoas, mais polo xeral non se dotou economicamente como se debía nin o seu desenvolvemento nin se garantiu a súa sustentabilidade. Hoxe en día, por exemplo, é raro atopar a un mozo menor de 35 anos que acredite en que algún día se poderá beneficiar do sistema público de pensións. A base ideolóxica do discurso do PSOE reduciuse a unha política de escaparate detrás da cal só había connivencia e dádivas fiscais para os economicamente máis poderosos.

Constatada reiteradamente a falta de sintonía de amplas faixas da cidadanía galega coas dúas forzas da esquerda con representación parlamentaria así como a progresiva perda da consciencia nacional galega, quizá sexa chegado o tempo de esixir responsabilidades. Se o progresismo e o galeguismo non se revitalizan en Galicia é responsabilidade non só de PSOE e BNG como forzas e proxectos políticos, senón das persoas que conforman os sectores críticos de ambas dúas organizacións, incapaces de explorar o amplo espazo electoral que se está a converter na casa común da esquerda: a abstención. Tanto a verdadeira esquerda galeguista do PSOE como os nacionalistas non dogmáticos e actualizados do BNG teñen perante si unha responsabilidade histórica: falar, entenderse e confluír, coa sociedade e entre si, ou ser cómplices da hexemonía da dereita en todo o seu alcance.

A esquerda galega afronta outro ciclo histórico diferente e precisa dunha expresión política propia que supere a falsa dualidade imposta á sociedade polas direccións políticas do PSOE e do BNG, impermeables á cidadanía progresista e que viven de costas –cando non reñidas- entre elas -Cuntis, Fene e Moaña aínda ecoan como símbolos da vergoña. Unha ampla faixa do electorado sitúase precisamente entre os extremos que esas cúpulas representan, e perante a esclerose das súas organizacións políticas, perante a inacción que imposibilita unha fronte común contra a dereita, cando nin sequera se ensaian fórmulas de colaboración e cooperación institucional e electoral, a única saída de futuro que resta será a irrupción dunha ou máis forzas políticas novas.

Se somos escépticos perante tal posibilidade e todo segue igual, no entanto outras forzas minoritarias de carácter estatal xa existentes tenderán a gañar lentamente parte dese espazo, a abstención seguirá a nutrirse de desencanto e só o máis forte, o PSOE, permanecerá imbatido, se ben nunha situación diminuída que o afastará cada vez máis do poder, reducindo o seu acceso ao mesmo a conxunturas externas favorables, e sempre co necesario concurso doutras forzas. Mais téñase clara unha cousa: en Galicia iso acontece só excepcionalmente. Non volverá haber unha sucesión de Fraga mal feita, nin veremos en moito tempo concentración de voto útil na esquerda como en 2004 e 2005, coincidindo cun ciclo político estatal favorable ao PSOE, por non falar dun ciclo económico benigno –aínda que artificial-, sen esquecer os Nunca Máis, Non á Guerra ou 11M. O tándem bipartito foi só a consecuencia afortunada dunha conxunción de fenómenos que non se vai repetir, ceteris paribus, nin en un nin en dous, pero tampouco nin en cinco nin en seis anos.

Segundo o modelo a participación estimada a uns días das eleccións, e unha vez coñecidos os datos das solicitudes de voto por correo, oscilará entre o mínimo do 73,0% da [...]]]> Nesta anotación presento a miña estimación da taxa de participación para as eleccións xerais do próximo domingo 20 de novembro en Galicia.

Segundo o modelo a participación estimada a uns días das eleccións, e unha vez coñecidos os datos das solicitudes de voto por correo, oscilará entre o mínimo do 73,0% da circunscrición da Coruña e o máximo do 76,4% da de Ourense. Lugo terá o 75,8% e Pontevedra o 75,0%. A media para Galicia cos actuais censos situaríase en 74,4%. En 2008 a mesma porcentaxe fora de 75,5%. En 2004 a participación fora do 76,1%. Todos os datos sen CERA. Como pode verse a participación só baixaría 1,1 puntos a respecto das últimas eleccions xerais e 1,7 puntos a respecto das penúltimas, as celebradas tralos atentados do 11M.

Esta porcentaxe do 74,4% que estima o meu modelo é inferior ao 75,6% estimado por Jaime Miquel para Sondaxe/La Voz de Galicia, ao parecer prognosticada a partir da esperanza nun voto oculto ao PSOE e/ou unha maior mobilización parcial do electorado da esquerda o día das eleccións. Na miña opinión a desmobilización das esquerdas vai ser completa, até tal punto que a participación vaise manter en Galicia en taxas relativamente tan altas como as anteriores como froito dunha mobilización excepciónal da dereita. Tal e como aconteceu nas autonómicas de 2009 e nas municipais de maio deste ano, reforzarase o fenómeno da mobilización diferencial e os votantes do PP acudirán masivamente ás urnas, máxime ao outorgarlle ás eleccións xerais e a estas en particualar unha importancia aínda maior que o conxunto do electorado.

Con todo, é posible que a taxa de participación real o 20N sexa algo diferente do que apuntan os modelos, pero só vexo dous motivos para iso. Un ten a ver cos fenómenos meteorolóxicos, aínda que polo que parece desta volta o mal tempo non vai facer presenza. Outro é que a segunda semana campaña afonde aínda máis no fenómeno desmobilizador da esquerda ante a previsión dunha vitoria aínda máis folgada do PP sobre o PSOE e a práctica inevitabilidade da maioría absoluta conservadora.

Variables para un modelo de estimación da participación

O erro absoluto medio do modelo é de +/- 1,5 puntos, se ben teño comprobado a existencia de erros sistemáticos de índole política e económica que merecen ser estudados máis a fondo para mellorar o poder explicativo do modelo introducindo novas variables. Ademais, se temos en conta que estas eleccións poidan traer consigo novos sinais ou innovacións que o modelo non recolle, nesta ocasión será máis prudente aumentar a marxe de erro até os +/- 2,5 puntos.

Estes datos de lumes e superficies queimadas foran distribuídos pola [...]]]> Revisito un traballo que realicei con ocasión da catastrófica vaga de incendios de 2006. No artigo analizaba a relación entre os lumes rexistrados no quinquenio 2001-2005 (últimos datos feitos públicos pola Xunta de Galicia a nivel municipal), e a cor política dos concellos ardidos.

Estes datos de lumes e superficies queimadas foran distribuídos pola Consellaría de Medio Rurral dirixida por Alfredo Suárez Canal con anterioridade aos lumes estivais que asolaron boa parte de Galicia en 2006, e que finalmente levaron ao goberno bipartito a decretar a non publicación da información estatística relativa ao detalle municipal dos incendios. Desde entón os datos dispoñibles non baixan do nivel do distrito forestal e non se publican, no que é unha clara vulneración da obriga de transparencia que teñen as Administracións.

Decidín asignar todos os lumes do ano electoral 2003, alí onde houbo cambio de goberno, ao partido que iniciou o exercicio, baseándome como de costume en que entre as eleccións (maio) ou as tomas de posesión (xuño) ou a formación de goberno (variable) e o período de máxima incidencia dos lumes (finais de xullo e todo agosto) transcorre un período de tempo moi breve que non da pé a variar a política nin a xestión forestal municipal.

Malia a que a competencia autonómica na materia é central existen unha morea de elementos de competencia municipal que inciden en maior ou menor medida no coidado dos nosos montes: a xestión municipal ou mancomunada dos parques de bombeiros, a aposta do goberno municipal pola prevención, o cumprimento dunha existente ou non ordenanza de limpeza de fincas e camiños, a comunicación e a coordinación na extinción de lumes, o nivel de retribución do persoal de bombeiros e protección civil, a conservación e mantemento dos equipos antiincendios… ou simplemente poder dispoñer da chave da motobomba cando se necesita.

En calquera caso esta análise non pretende en absoluto ser explicativa dos incendios, senón simplemente descritiva, introducindo na análise estatística dos lumes, das súas causas e dos seus efectos, unha nova variábel como é a cor política do concello onde se producen.

O reparto do territorio e da masa forestal

Durante o período 2001-2005 o PP ostentou a alcaldía dunha media de 227 concellos, mentres que o PSOE fixo o propio en 60, o BNG en 14 e o resto de forzas noutros 14. A partir dos datos de superficies forestais recollidas no Anuario de Estatística Agraria do ano 2004 agregamos as superficies segundo a cor política da alcaldía,e calculamos a media para o quinquenio, obtendo a seguinte distribución:

O PP administraba a través dos concellos unha media de case 2 millóns de Ha durante o período analizado, sendo de lonxe a forza política cunha maior porcentaxe de territorio, roldando o 73-75% da superficie galega, aproximadamente a mesma porcentaxe dos 315 concellos galegos nos que ocupaba a alcaldía. Pola súa banda o PSOE posuía alcaldes ou alcaldesas nun 18-19% do territorio, o BNG nun 4% e o resto de forzas (independentes, DG e CDS) nun 5-6%. Ditas porcentaxes da superficie total (ST) son extrapolables á superficie forestal (SF), e dentro desta con pequenas variacións, ás superficies arboradas (SA) e rasas (SR).

Visualizamos as carecterísticas do concello-tipo administrado por cada forza política na seguinte táboa (100 Ha=1 Km2):

Cada concello-tipo do PP xestionaba por termo medio unha ST e unha SF superior nun 3-4% á media galega, entanto o do PSOE era un 5-7% inferior e o do BNG un 16-20% inferior. No tocante á superficie arborada, en cambio, as diferenzas eran menores, correspondendo aos concellos-tipo do PP e do PSOE practicamente a mesma SA que a media galega (un 1% superior) e aos do BNG unha un 8% inferior. No que di a respecto da supercie rasa, polo contrario, as diferenzas aumentan: os do PP administraban unha SR superior nun 8% á media galega, os do PSOE unha un 18% menor  e os do BNG unha un 32% menor.

Por tanto, apenas existen diferenzas nas masas arboradas xestionadas por cada forza política nos concellos nos que detentaban a alcaldía, devindo das diferentes extensións de superficies rasas as diferenzas nas superficies totais e forestais. Expresado graficamente:

Demóstrase así a semellanza entre as tres principais forzas políticas en canto á superficie arborada xestionada, se ben a masa arborada tiña un peso máis importante nos concellos con alcaldía do BNG, por teren menos extensión de superficie forestal rasa e non forestal, e en menor medida o mesmo se pode afirmar dos concellos-tipo do PSOE. Tamén se verifica a importancia relativa da SAU nos concellos gobernados por outras forzas políticas minoritarias.

O número de lumes

Para esta estatística botei man dos datos publicados en 2006 pola propia Consellaría, os cales inclúen todos os lumes, tanto conatos como incendios:

Os concellos con alcaldías do PP e do BNG rexistraron un número medio de lumes cada ano semellante, entanto os do PSOE e os do resto de forzas presentaron un número de sucesos menor.

As diferenzas cobran maior relevancia se poñemos en relación o número medio anual de lumes en cada concello coa súa superficie forestal. Entón demóstrase que foron os concellos con alcaldía nacionalista os que rexistraron no quinquenio 2001-2005 un maior número de lumes por Km2 forestal (3,46). Tamén se situaron por riba da media os concellos doutras forzas políticas minoritarias (3,18), entanto os concellos do PP e do PSOE rexistraron unha taxa igual ou inferior á media galega.

Se comparamos estes indicadores de incidencia dos lumes entre as distintas forzas políticas, concluiremos que os concellos do BNG experimentaron en termos relativos un 25% máis de lumes que os do PP, e case un 50% máis que os do PSOE. As diferenzas son signficiativas se temos en conta que as diferenzas estruturais en canto á superficie arborada xestionada por cada forza eran mínimas, e que as diferenzas na superficie rasa eran de signo contrario (o BNG xestionaba unha SR un 38% menor á do PP e un 17% menor á do PSOE). Naturalmente, pódese interpretar o maior número de lumes como o resultado dunha menor eficacia das políticas de prevención, pero tamén dunha maior intencionalidade incendiaria, aínda que pode haber moitas outras causas.

Non repetirei aquí a concomitancia neste fenómeno doutros factores explicativos alleos ao ámbito forestal, tanto humanos como económicos ou xeográficos e climatolóxicos. Mais considérese, por exemplo, que PSOE e BNG detentaron alcaldías en moitos concellos de maioría progresista conxunta, de natureza socioeconómica semellante. Neses concellos os factores non forestais deberían actúar de forma e con intensidade semellante, pero os datos de lumes demostran que iso non é así e que hai diferenzas notables entre eles.

A superficie queimada

Á vista da táboa outro dato salta á vista: a superficie queimada é, para as tres grandes forzas políticas, inversamente proporcional ao número de lumes que sufriron os seus concellos. Nos concellos do BNG queimáronse por termo medio 70 Ha por ano, fronte ás 91 Ha dos concellos do PSOE e as 102 das do PP, iso en termos absolutos. Mais en termos relativos a afirmación segue sendo igual de válida, e así os concellos do BNG son os que presentan os indicadores máis baixos en tres vertentes: ST, SF, e SA. Por tanto nos concellos con alcaldía nacionalista as superficies ardidas por cada lume foron moito menores que no resto.

Se interpretamos estes datos en termos de eficacia na extinción dos lumes, teríamos que afirmar que nos concellos do BNG foise un 12% máis eficaz na conservación da superficie total, entre un 17% máis eficaz na conservación da superficie forestal e entre un 44% e un 54% máis eficaz na conservación da superficie forestal arborada que nos concellos do PP e do PSOE.

A modo de conclusión

Á vista dos datos anteriores constátase que os concellos con alcaldía do BNG eran algo máis pequenos pero relativamente máis arborados que os gobernados por outras forzas, que rexistraron un número de lumes moi superior ao do resto de forzas e máis que proporcional á extensión das masa arbóreas, e que as superficies medias ardidas por lume nos mesmos foron moito menores que nos concellos con alcalde ou alcaldesa do PP ou do PSOE.

Pregúntase un, encontro que lexitimamente, se estas evidencias do período 2001-2005 serían extensibles ao fatídico ano 2006, no que ardeu máis superficie que no quinquenio anterior (só 77.000 Ha nos doce días de agosto), e tamén aos anos sucesivos até hoxe, mais por desgraza a información foinos máis unha vez furtada.

O escurantismo e a ocultación non é nunca defendible, na miña opinión, nin sequera cando se xustifica sobre o denominado efecto chamada que a comunicación ten sobre os incendios (ou sobre o terrorismo, ou…). A transparencia informativa, os datos libres e abertos, son a condición necesaria (certamente non suficiente) para o coñecemento e a aprendizaxe individual e colectiva. Se nos quitan iso os dirixentes políticos acában construíndo discursos xustificativos ou exonerativos  que raian no máis groso dos esperpentos, e a cidadanía crítica e formada vese arrastrada a debates e opinións que merman a nosa calidade de vida democrática.

A miña colaboración consta dun capítulo titulado Cifras para unha caracterización [...]]]> A finais de mes 2.0 editora publicará en soporte físico e dixital e baixo licenza Creative Commons un libro colectivo sobre o 15M coordinado por Marcos S. Pena e prologado por Manuel M. Barreiro no que tiven a fortuna de participar.

A miña colaboración consta dun capítulo titulado Cifras para unha caracterización ideolóxica do 15M, no que tento demostrar a fonda natureza ideolóxica do movemento, tanto dos seus participantes como daquela parte da sociedade que simpatizou co mesmo, cuantificar a súa repercusión nas eleccións autonómicas e locais do 22 de maio pasado, e pór de relevo a relación existente entre o seu éxito e o nivel de desenvolvemento económico das Comunidades Autónomas onde levou a cabo mobilizacións.

Para abrir boca, unha das gráficas que ilustran o meu artigo.

Nota: Os datos sobre os participantes no 15M corresponden á cidade de Salamanca, entanto os datos dos influenciados polo movemento e da poboación xeral corresponden a Castilla y León. Os primeiros proveñen de (Calvo, Gómez-Pastrana, & Mena, 2011) e os segundos de (Centro de Investigaciones Sociológicas, 2011).

Neste artigo botamos man das [...]]]> As familias dos concellos galegos menos dinámicos socioeconomicamente foron os primeiros en sentir os efectos da crise económica xa en 2008. Na análise dos ingresos parece existir por tanto unha analoxía entre concellos e familias ou individuos con menos renda, o que é unha nova proba do aumento das desigualdades.

Neste artigo botamos man das estimacións de renda municipal elaboradas polo IGE e polo Atlas Socioeconómico de Galicia.

Con que alcaldes e alcaldesas e de que partidos medrou máis a renda durante os dous mandatos municipais comprendidos no período de análise?

Segundo os datos dispoñíbeis o crecemento da renda en termos nominais foi ininterrompido, aínda que desigual: nos concellos con alcalde independente ou centrista a renda multiplicouse aproximadamente por 2,2 entanto nos que tiveron alcalde do PP, BNG ou PSOE o índice da RFBD/hab. ao final do período situouse arredor do índice 200.

Non hai publicados en Galicia datos municipais de renda para o ano 2009 e seguintes, polo que non se pode determinar cal foi o impacto territorial do groso da crise económica sobre a renda familiar galega. Lémbrese que nas cifras macroeconómicas só a finais de 2008 se comezaron a reflectir os primeiros síntomas.

En 2008, a senda debuxada polos concellos gobernados polo PP, dunha renda media municipal superior á dos concellos gobernados por PSOE ou BNG, invirte o seu sentido e achégase á do resto dos concellos con alcaldía progresista. Todos os demais concellos ven medrar a súa RFBD/hab. calquera que for a súa cor política. Desta arte só os concellos de cor independente ou centrista se manteñen cunha evolución da renda tan favorábel como a dos populares. En todo caso redúcese a distancia entre os concellos con alcaldía do BNG e do PSOE a respecto dos demais.

Se encetamos a análise dos concellos en función da súa tipoloxía socioeconómica, loxicamente imos atopar niveis de renda diferentes en todos eles, sendo os concellos máis dinámicos os máis ricos e os regresivos os máis pobres. Mais independentemente do nivel de partida dos diferentes grupos de concellos a evolución da renda media municipal dos mesmos neste período é moi semellante e sitúase arredor do intervalo indicativo 200-225, con algunhas excepcións.

Apréciase unha evolución da renda media por habitante moi semellante nos catro grupos de concellos, e iso a pesar de que os concellos estacionarios e regresivos experimentaron como vimos perdas significativas de poboación.

Hipótese: O mantemento dos niveis de renda nos concellos estacionarios e regresivos prodúcese en termos por habitante, o que quer dicir que é a perda de poboación a que os fai evolucionar de forma parella aos concellos máis dinámicos, o cal non serve para recurtar as diferenzas de renda que existen entre os distintos grupos.

Hipótese: Os efectos do inicio da crise económica durante o ano 2008 se manifestaron primeiro nestes concellos máis desfavorecidos, nomeadamente nos concellos gobernados con maioría absoluta polo PP. Establécese así unha analoxía entre o que acontece nos planos territorial e individual: as faixas máis desfavorecidas da poboación, quer por lugar de residencia quer por condición de renda ou clase social, son as que sofren en maior medida a actual crise. Constátase ademais que a dereita política sustenta a súa hexemonía electoral municipal nos concellos e nas familias de menor renda.

É o peso dos das alcaldías populares (e en menor medida nacionalistas) entre os concellos máis regresivos as que explican a aproximación do nivel de renda dos concellos con gobernos do PP ao nivel dos de PSOE e BNG.

Malia a isto os concellos con alcaldía do PP estiveron sempre igual ou por riba dos outros durante case todo o período, do mesmo xeito que en tres dos catro grupos de concellos o PSOE se atopa polo lado inferior da evolución da renda de entre as tres grandes forzas políticas.

Comportamentos máis diversos aparecen para o BNG, correspondendo os ‘outliers’ positivos aos casos de Pontevedra no primeiro grupo e do ‘cluster’ de Allariz no cuarto grupo (coa adición de Rois no últimos anos). En canto á evolución positiva das alcaldías independentes no grupo dos concellos estacionarios estamos a falar de concellos moi diversos como Fisterra, Ponteareas, Brión e Meaño: o crecemento máis forte corresponde aos dous últimos casos (novos concellos residenciais).

Coa presenza de que partidos no goberno municipal coincide a evolución máis positiva da renda?

As posicións relativas son as mesmas que cando observamos a cor da alcaldía, salientando o retroceso en renda dos concellos o PP participa no goberno municipal en 2008, último ano con datos dispoñíbeis.

Non se observaron diferenzas significativas no comportamento da renda en función de se o goberno municipal era de maioría absoluta, pacto ou minoría nos 8 anos analizados, aínda que o 2008 parece iniciar un mandato no que as maiorías absolutas se relacionan con peores evolucións da renda media municipal.

Nota: Anotación publicada orixinalmente no mes de abril con datos de renda ata 2007. Actualizada en agosto cos datos publicados polo IGE antes do verán.

Os resultados das eleccións municipais demostran que a cultura dos pactos de goberno depara mellores resultados a todas as forzas políticas que gobernar en solitario, con maioría ou en minoría. Isto é especialmente certo para PSOE e BNG, que están chamadas a falar, entenderse e cooperar para non seren varridas do mapa polo PP.

Non foi o BNG quen freou ao PP, nin moito menos o PSOE. Se ben o castigo aos de Zapatero foi xeralizado non é certo que arrastrara ao BNG, pois o retroceso do conxunto de concellos con maiorías absolutas nacionalistas é o máis grande de todos.

Antes e ao contrario, foron os pactos de goberno entre as forzas progresistas, bipartitos a maioría ou con outros participantes engadidos, foi a cultura do entendemento entre forzas políticas distintas pero con electorados próximos, foi a esquerda galega actuando como un encontro de progreso ou unha fronte popular, foron todos eles os que, sen lograr frear ao PP, conseguiron conter a caída da esquerda. E son eles os que sinalan o camiño para a súa futura recuperación, inmediata a pouco que PSOE e BNG fagan os deberes e antepoñan o ben común ao seu propio beneficio.

Descargar en PDF (v2.0) grazas a Artritris!

Descargar en PDF (v1.0)