Por invitación de Xesús Vega veño de escribir un artigo para unha revista española de pensamento crítico na que analizo a situación do nacionalismo galego á luz dos resultados do 21-O.

A extensión do mesmo desaconséllame publicalo en forma de anotación no blog, e por iso o subín a Scribd, desde onde se pode ler ou descargar en formato PDF. Máis abaixo atoparás un visor, aínda que antes e polo seu interese decidín inserir os gráficos que ilustran o artigo.

Etiquetas:
 

7 Responses to OPA 2012: A deriva nacionalista, os vellos erros e a última fronteira

  1. O Facho di:

    Análise moi certeira e que ti con datos e outros desde a intuición e a observación dos electores levamos tempo dicindo. Un erro estratéxico e síntoma do declive do BNG foi cando no 2004 se conformou a alianza Galeusca para as eleccións europeas con CDC e PNV, fronte o grande acerto de levar a Camilo Nogueira como candidato no 99. O futuro da AGE pasa definitivamente pola integración con Anova dos sectores máis esquerdistas de CxG (para o cal a recente nova do abandono de TeGa pode ser un grande paso) e mais por sectores galeguistas do PSOE. En todo caso, hai cuestións que non valoras na túa análise e si considero relevantes:
    1. O BNG foi un exemplo claro de como a organización partidaria debía estar por ribas das persoas o que levou a que en case nengún caso (Beiras, polo seu propio peso e Nogueira por non apostar a UPG polo proxecto da UE) se valorase a importancia que o candidato debía ter nunha elección, mantendo casos claramente alonxados das maiorías sociais como cabezas de cartel.
    2. A praxe política cando chegou aos gobernos nas cidades. Un dos problemas máis claros para o BNG foi o fracaso que supuxo (con maior ou menor responsabilidade) o goberno das cidades logo do 97. De facto, só en Pontevedra onde é unánime o éxito da xestión nacionalista na transformación da cidade se mantén un goberno do BNG competindo co PP en ser primeira forza. Vigo e, sobre todo, Ferrol foron un exemplo do que non se lle pedía ao nacionalismo (e semellante a algunhas accións realizadas polo nacionalismo na Xunta). O BNG pasou de ser 2ª forza no Ferrol a estar case desaparecido.
    3. Un candidato á Xunta de Galiza non pode suscitar rexeitamento ou desconfianza para ser alternativa. Un exemplo tirado doutra latitude, sería o primeiro ministro verde dun land alemán (Baden-WÜrttemberg) onde o éxito do Partido Verde foi tanto do seu proxecto que viña en ascendo pero, sobre todo, do seu candidato, declarado católico e con moi boa aceptación entre a dereita alemana. 

  2. Adrian Perez di:

    A análise rompeume algúns esquemas. No caso de CxG sorpréndeme que fales sobre o mantemento do cleavage nacionalista, e logo de “visión resistencialista e esencialista da situación política”. A sensación que a min me transmitiron foi de moderación e galeguismo. Entendo, creo que ben, as túas explicacións sobre o resto dos temas que tratas no artigo, pero sobre CxG perdinme un pouco. Agradeceríache moito se puideras falr un pouco máis deles é a súa estratexia electoral.
    destacados dirixentes nacionalistas para sustentar a estratexia de entrada no electorado máis galeguista, rurale envellecido do PP, e máis recentemente, polos dirixentes de CxG. En todos estes casos subxace odenominador común da conservación da
    cleavage
    nacionalista e unha certa visión resistencialista eesencialista da actuación política

    • Cando afirmo que CxG mantivo a clivaxe nacionalista baséome en:
      – Indefinición ideolóxica no eixo ideoloxico: a escolla ‘progresista’ agocha a renuncia a calificarse como de esquerda, centro (o que queira que iso sexa) ou dereita.
      – Renuncia expresa a calquera coalición que incluíse a unha forza non nacionalista, ou sexa, estatal.
      – Continúa a estratexia da fuxida cara adiante iniciada polo BNG en 2001 para evitar moderar o seu discurso no eixo identitario, nacional ou soberanista.

      • Adrian Perez di:

        Moitas gracias. Xa me quedou claro. O que xa non teño tan claro, e que a eliminación do cleavage por CxG e AGE sería productivo. Penso porque ese espazo ocupao o PSOE e non é que lle vai moi ben. Ese espazo autonomista e federalista non o ten xa o PSOE, xomo se diferenciarían dos socialistas ?

        • A eliminación da clivaxe ou fronteira é en realidade, simplemente, darse de conta de que é un construto promovido polos nacionalismos (galego e español) realmente existentes, e que na sociedade esa división non é tal (o paralelismo cos usos lingüísticos da poboación pode valer de exemplo).

          A cuestión é que houbo e hai un nicho electoral que non está nin nas posicións de máximo nacionalismo galego que ocupou e ocupa o BNG nin nas de mínimos que ocupa IU ou o PSOE pola esquerda. Ese espazo do galeguismo ou do nacionalismo moderado, do federalismo e da defensa da Autonomía como elemento central que explica a pouca consciencia nacional que resta en Galicia, é o que explica en termos electorais 8e non organizativos internos) a escisión do BNG e o resultado dunha forza como a AGE.

  3. Adrian Perez di:

    Tiben problemas co comentario desculpa, acaba en estratexia electoral.

  4. […] potencial. Por iso a crise afecta tanto ao BNG como á AGE. Xa comentei as razóns antes, durante e despois das eleccións do […]

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *

*