Loading

As gráficas que presento a seguir foron extraídas dunha enquisa sociolingüística realizada dentro dun colectivo humano moi concreto pertencente a unha cidade galega. Non debo, por razóns obvias desvelar máis detalles sobre este traballo, mais o que me interesa é verificar como unha ferramenta científica de natureza estatística serve para describir de forma gráfica o que está a contecer co conflito lingüístico en Galiza.

Nas imaxes pódese apreciar unha nube de puntos na que cada punto corresponde a un individuo da poboación estudada. Sobre a nube sitúanse as respostas a varias das preguntas que se lles fixo ás persoas entrevistadas a través dun cuestionario, de forma que a unha maior proximidade espacial entre individuos (puntos) e respostas (etiquetas) corresponde unha maior asociación entre eles, e a maior distancia unha maior oposición.

Nesta representación obsérvase como a maioría dos individuos conforman unha nube alongada anque compacta, entanto unha minoría sitúanse fóra da nube a maior distancia, contribuíndo a tensionala e a, en certa medida, visualizar extremos opostos onde antes había unha certa concentración (consenso). Ao longo do arco de cor branca superposto, desde o seu estremo dereito e movéndonos cara ao esquerdo, imos atopando as persoas que habitualmente só falan galego até as que non o falan nuca, pasando polos grupos intermedios onde se usa o galego con maior ou menor frecuencia. Os individuos que se sitúan fóra da nube, outliers en terminoloxía estatística, son precisamente os máis próximos ao colectivo dos que nunca falan galego.

Este colectivo de monolingües en castelán caracterízase entroutras cousas por estar en desacordo coas seguintes afirmacións ou ideas:

– O deber dos pobos de transmitir a súa cultura e lingua ás xeracións futuras.
– O galego mellora as posibilidades de comunicación e acceso ás culturas lusófonas.
– O impulso á presenza e ao uso do galego en ambientes informais de comunicación.
– A necesidade de medidas de discriminación positiva a favor do galego fronte ao castelán.

Estoutra gráfica segue a mesma lóxica da anterior, só que neste caso o que se visualiza é a asociación ou non asociación de determinados adxectivos coa lingua galega, na opinión do mesmo colectivo. Outra vez os individuos anormais en sentido estatístico son os que non usan nunca o galego, e para eles os cualificativos que mellor describen ao idioma propio de Galiza é que se trata dunha lingua ‘secundaria’, ‘inventada’ e ‘imposta’.

Top