Grazas aos xogos malabares do Goretoxo podemos gozar desta nova versión da nube de palabras do blogomillo. A gráfica está composta polos termos do VOLGA máis frecuentes en todas as anotacións publicadas desde 2005 nos blogs galegos rastrexados pola araña da Blogaliza.
A diferenza de ocasións anteriores desta volta podemos personalizar a nube grazas ao servizo da IBM ManyEyes.
Se che gustou compárteo!
9 respostas a Nube de palabras do Blogomillo v2.0
Deixa unha resposta
Véndese
Interesad@ na mellor enciclopedia galega e en galego para ti ou para un agasallo? Conséguea aquí.
Nube de palabras do Blogomillo v2.0…
«Grazas aos xogos malabares do Goretoxo podemos gozar desta nova versión da nube de palabras do blogomillo. A gráfica está composta polos termos do VOLGA máis frecuentes en todas as anotacións publicadas desde 2005 nos blogs galegos rastrexados p…
dorfun, a min paréceme bastante festeiro:)
…así, de primeiras, parece un blogmillo bastante cultureta, non? :D …bo traballo!
eu concordo con ifrit :lol:
Neste país o ‘cultureta’ e o ‘festeiro’ van xuntos. Somos así de guais.
mmmmmm…. creo que xa mesmo vou encargar unha camiseta…
Sen dúbida é máis bela a descrición que a nube. E máis que ambas os elos, os sensos. E con eles as cadencias. E todas as palabras que baixaran da nube en forma de orballo e de chuvia. E aínda as que prenderan no humus e no lique. Mais antes que todas elas quedo coas que ficaron en reticencias.
[Como moitos outros, tamén me fixo nas anti-spam words. Para este comentario tocoume "van". Cintura, furgoneta en injlés, 3ª persoa do plu. presente verbo ir]
Van aquí, pois, algunhas impresións sobre o cúmulonimbo blogomillo:
Ademais das evidentes festas e festivais e premios e concursos, semella que os blogomilleiros escriben máis sobre cine que sobre teatro, e máis sobre teatro que sobre cinema. Resulta preocupante que a palabra concello alcance as mesmas proporcións que a palabra mundo. Entroido e Nadal van á par. Tamén o sol e a noite. Non deixa de ter a súa lóxica. O termo no que primeiro me fixei, quizais por ficar algo máis separado do resto e en vermello, a cor que sobresae da páxina como unha labazada, foi no termo «vida». Pero naturalmente a «morte» tamén merodea e, como é lóxico a falta de negro, de azul escuro.
Tamén o mar azul é un chisco máis grande que a terra marrón. A terra, tamén a auga. Pero non aire nin lume.
Pareceume curioso que dos días da semana só aparezan o venres e o domingo [podemos afirmar, pois, que o blogomillo celebra o shabbat e que,por tal feito, amosa tendencias xudaístas?]. Que os meses máis sobranceiros, sexan abril e maio, aínda que tamén rastrexamos xullos, marzos, agostos e setembros. Que a casa sexa máis grande que a terra. Que a radio teña máis peso que a rede. Que a memoria sexa máis pequena que a historia.
Unha lei máis grande có dereito.
Sen embargo hai un pro e non atopo ningún contra.
A literatura é diminuta, apenas se ve. A lectura, en troques, lese ben.
Rescato do maremágnum de nubes unha pequena carta, un canto, unha voz e unha man. Por suposto hai un bar, un plan e unha pena.
Un pobo pequeno e unha vila algo máis grande. Unha cidade sen país.
Como protagonistas espreito un can, unha muller, un home, un tal Pedro, unha tal Luz [probablemente o substantivo e non o nome propio] e o Che. Non hai deus nin cristo nin virxe nin hostias. Podemos afirmar, pois, que o blogomillo é laico.
A menos que tomemos «ala» como divindade musulmana e non como a extremidade emplumada das aves. Nese caso, unha nova volta de torca orientaría o blogomillo cara ao islamismo.
Hai alcalde pero non presidente.
Amor hai.
Sexo non hai.
Si poder, traballo, paz, liberdade, guerra e violencia.
Un pequeno manifesto.
Como en todo, hai un pero.
[...]
gracias, estibaliz; gracias calidonia.
fios como este reconcilian co mundo, e coa xente que o pisa…